۳-۳-۵ مقیاس آمادگی برای بیحوصلگی (BPS):
مقیاس آمادگی برای بی حوصلگی (فارمر و ساندبرگ، ۱۹۸۶) دارای دو فرم است: فرم یکم که پاسخ دهی به آن به صورت بلی- خیر است و فرم اصلاح شده آن که پاسخ دهی به آن بر اساس یک طیف لیکرت هفت گزینه ای از کاملاً مخالفم (۱) تا کاملاً موافقم (۷) انجام می شود. حداکثر نمره برابر با ۱۹۶ و حداقل نمره برابر با ۲۸ است. نوع هفت گزینه ای اعتبار بیشتری نسبت به نوع دو گزینه ای آن (بلی-خیر) دارد. فارمر و ساندبرگ (۱۹۸۶) میزان همسانی درونی مقیاس را برابر با ۷۹/۰ و سایر پژوهشگران (احمد، ۱۹۹۰؛ بلانت و پیچیل، ۱۹۹۸؛ گاناواکرمی، ۱۹۹۸). بین ۷۲/۰ تا ۷۷/۰ به دست آوردند. ضریب اعتبار مقیاس نیز از طریق بازآزمایی در فاصله زمانی ۱ تا ۳ هفته بین ۷۹/۰ تا ۹۱/۰ گزارش شده است (فارمر و ساندبرگ، ۱۹۸۶؛ گانا واکرمی، ۱۹۹۸؛ مک گی بونسی وکارتر، ۱۹۸۸). همچنین ضریب آلفای کرونباخ در تعدادی مطالعه دیگر بین ۷۹/۰ تا ۸۴/۰ گزارش شده است (کاس و وودانویچ، ۱۹۹۰؛ مک لود و وودانویچ، ۱۹۹۱؛ سب و وودانویچ، ۱۹۹۸؛ و وودانویچ و کاس،۱۹۹۰؛ وودانویچ، ورنر وگیلبراید، ۱۹۹۱؛ وات و وودانویچ، ۱۹۹۹؛ وینیک و ودوناهیود، ۱۹۹۷).
۳-۴ روش جمع آوری داده ها
پس از اخذ مجوز لازم از دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ابتدا به دانشکده های محل پژوهش مراجعه نموده و از هر دانشکده نیز چهار کلاس به صورت تصادفی انتخاب شد.
۳-۵ روش های تجزیه و تحلیل داده ها:
مشخصه های آماری مجموعه مواد پرسشنامهها با بهره گرفتن از روش های متداول در آمار توصیفی تعیین شد.
برای تجزیه و تحلیل مواد آزمون بیحوصلگی، از مدل کلاسیک استفاده شد. ابقاء یا حذف مواد پرسشنامهها به اتکای درجه دشواری و همبستگی هر سؤال با نمره کل هر مجموعه، صورت گرفت.
ضرایب اعتبار مجموعه پرسشها در گروههای مختلف از طریق فرمول کلی ضریب آلفای کرونباخ و بازآزمایی برآورد شد.
برای بررسی روایی و تعیین این مطلب که محتوای پرسشنامه بیحوصلگی از چند عامل اشباع شده، از روش تحلیل مؤلفه های اصلی pc استفاده شد.
برای بررسی ساختار ساده پرسشنامهها، عامل های استخراج شده در مرحله نهایی با بهره گرفتن از شیوه های متمایل دوران داده شد.
برای تأیید عامل های استخراج شده و نیز تعیین ساختار عاملی مقیاس بیحوصلگی از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد.
به منظور بررسی نقش متغیرهای مستقل (پیش بین) در تغییرات بیحوصلگی از روش تحلیل مسیر استفاده شد.
جهت مقایسه گروه ها در متغیرهای مورد مطالعه از روش تحلیل واریانس چندمتغیره استفاده شد.
تحلیل های آماری با بهره گرفتن از نرم افزارهای، LISREL و SPSS انجام گرفت.
فصل چهارم
یافته ها
۴-۱ مقدمه
در این فصل، منطبق با اهداف پژوهش، داده های جمع آوری شده از دو منظر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. از یک سو با بهره گرفتن از روش های آمار توصیفی، چگونگی توزیع و تمرکز داده ها با توجه به ملاکهای طبقه بندی، مشخص گردیده و از طرفی، با بهره گرفتن از روش های آمار استنباطی، زمینه آزمودن فرضیهها و سؤالات پژوهشی مهیا گردیده اند.
۴-۲ بخش توصیفی
در این بخش شاخص های مرکزی و پراکندگی متغیرهای مورد مطالعه با توجه به جنسیت آزمودنیها معین گردیده است که در جدول ۱-۴ درج شده اند.
جدول۴_ ۱شاخص های مرکزی و پراکندگی متغیرهای مورد مطالعه با توجه به جنسیت آزمودنیها
تعداد
انحراف استاندارد
میانگین
جنسیت
مؤلفه
۲۲۰
۱۸۰
۶۲/۲
۱۰/۲
۲۹/۶
۷۹/۶
زن
مرد
هیجان زدگی
۲۲۰
۱۸۰
۱۹/۲
۸۶/۱
۳۲/۴
۲۷/۴
زن
مرد
تجربه جویی
۲۲۰
۱۸۰
۲۷/۲
۳۳/۲
۵۳/۳
۹۵/۳
زن
مرد
بازداری زدایی
۲۲۰
۱۸۰
۸۸/۱
۴۲/۱
۰۳/۴
۱۷/۴
زن
مرد
حساسیت به ملالت
۲۲۰
۱۸۰
۲۸/۶
۱۶/۵
۱۶/۱۸
۱۹/۱۹
زن
مرد
کل هیجان خواهی
۲۲۰
۱۸۰
۴۶/۴
۹۰/۵
۰۸/۲۳
۴۲/۲۴
زن
مرد
بدنی
۲۲۰
۱۸۰
۱۶/۴
۶۱/۴
۸۲/۱۹
۶۸/۱۷
زن
مرد
خشم
۲۲۰
۱۸۰
۱۰/۵
۳۲/۵
۹۷/۲۰
۵۹/۲۱
زن
مرد
خصومت
۲۲۰
۱۸۰
۹۴/۴
۰۲/۵
۳۷/۱۷
۷۵/۱۴
زن
مرد
کلامی
۲۲۰
۱۸۰
۵۷/۱۵
۳۳/۱۴
۲۵/۸۱
۴۵/۷۸
زن
مرد
کل خشم و پرخاشگری
۲۲۰
۱۸۰
۱۵/۱۴
۹۸/۱۲
۵۴/۷۴
۳۴/۷۵
زن
مرد
انگیزش درونی
۲۲۰
۱۸۰
۶۹/۹
۷۰/۸
۸۵/۴۴
۳۹/۴۴
زن
مرد
انگیزش بیرونی
۲۲۰
۱۸۰
۶۸/۱۹
۰۱/۱۸
۴۶/۱۱۹
۹۱/۱۱۸
زن
مرد
کل انگیزش
۲۲۰
۱۸۰
۳۴/۱۷
۱۴/۱۸
۶۹/۹۴
۰۰/۹۹
زن
مرد
معنا و هدف
۲۲۰
۱۸۰
۴۵/۲۸
۱۰/۲۳
۶۶/۱۱۱
۲۰/۱۰۳
زن
مرد
آمادگی برای بی حوصلگی
۴-۳ بخش استنباطی و پاسخ به سؤالات پژوهشی
سؤال۱): مؤلفه های آمادگی برای بی حوصلگی در دانشجویان ایرانی کدامند؟
در راستای پاسخ به این سؤال پژوهش از دو روش تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد.
۴-۳-۱ تحلیل عاملی اکتشافی: