بررسیهای گوناگون نشان داده است که، به دلیل گستردهتر کردن دامنه مشارکت در مدیریت نه تنها کیفیت کار، بلکه راندمان و بهرهوری افزایش قابل ملاحظهای یافته، و کارکنان بیشتر تلاش خود را برای توسعه و به کارگیری توانمندیهای فکری معمول میدارند.
بهبود و ارتقای بهرهوری مستلزم کوشش و تلاش برنامهریزی شده همهجانبه از سوی افراد و مسئولین ذیربط است. که خود نیازمند بهبود شرایط کار و تغییرمحرکهها و روشهای انگیزشی کارکنان، بهبود نظامها، قوانین، بخشنامهها، دستورالعملها روشها، فناوری و غیره میشود .
فصل دوم
مروری بر تحقیقات انجام شده
۲- مقدمه
در این فصل، ابتدا ادبیات موضوع و سپس مطالعات انجام شده در زمینه بررسی عوامل اثرگذار بر بهرهوری در بخشهای مختلف، اعم از آموزشی، بانکی و غیره آورده شده است. در تمامی تحقیقات انجام شده، به نوعی به پردازش مسئله بهرهوری و مسائل مرتبط با آن پرداخته، و هر کدام از یک بعد به مسئله بهرهوری پرداخته است. و در نهایت نیز جمع بندی از این فصل ارائه شده است.
۲-۱- تعریف بهرهوری
بهرهوری عبارت است از، به حداکثر رساندن استفاده از منابع، نیروی انسانی و تمهیدات به طریق علمی، به منظور کاهش هزینه ها و رضایت کارکنان، مدیران و مصرف کنندگان. تعاریف دیگر، بهرهوری نیروی انسانی را حداکثر استفاده مناسب از نیروی انسانی به منظور حرکت در جهت اهداف سازمان با کمترین زمان و حداقل هزینه داشتهاند (طاهری، ۱۳۷۸). بر اساس دیدگاه سازمان بهرهوری ملی ایران، بهرهوری یک نگرش عقلانی به کار و زندگی است. این مشابه یک فرهنگ بوده، که هدف آن هوشمندانهتر کردن فعالیتها برای یک زندگی بهتر و متعالی است. بهرهوری عبارت است از، به دست آوردن حداکثر سود ممکن از نیروی کار، توان، استعداد و مهارت نیروی انسانی، زمین، ماشین، پول، تجهیزات زمان، مکان و غیره به منظور ارتقاء رفاه جامعه، به گونهای که افزایش آن، به عنوان یک ضرورت، در جهت ارتقاء سطح زندگی انسانها و ساختن اجتماعی همواره مدنظر صاحبنظران سیاست، مدیریت و اقتصاد قرار دارد. به عبارتی بهرهوری رابطهایست بین ستانده حاصل از یک سیستم تولیدی (کالا یا خدمات) با داده های به کار رفته (منابع موردنیاز) برای آن ستانده.
مرکز بهرهوری ژاپن بهرهوری را به حداکثر رساندن استفاده از منابع، نیروی انسانی، تسهیلات وغیره با روشهای علمی، کاهش هزینه های تولید، گسترش بازارها، افزایش اشتغال و کوشش برای افزایش دستمزدهای واقعی و بهبود معیارهای زندگی، آن طوری که به سود کارگر، مدیریت و عموم مصرفکنندگان باشد، میداند. مرکز بهرهوری ژاپن، از زمان تأسيس آن در سال ۱۹۵۵ نهضت ملی افزایش بهرهوری در این کشور را تحت سه اصل رهنمون ساز به جلو هدایت نموده، که عبارتند از؛ افزایش اشتغال، همکاری بین نیروی کار و مدیریت و توزیع عادلانه ثمرههای بهبود بهرهوری در میان مدیریت، نیروی کار و مصرفکنندگان.
بهرهوری بر اساس تعریف آژانس بهرهوری اروپا، درجه استفاده مؤثر از هریک از عوامل تولید است. سازمان ملی بهرهوری ایران نیز، بهرهوری را یک فرهنگ میداند، یک نگرش عقلائی به کار و زندگی، که هدف آن هوشمندانهتر کردن فعالیتها برای دستیابی به زندگی بهتر و متعالی است.
۲-۱-۱- تاریخچه بهرهوری
بهرهوری برای اولین بار در سال ۱۷۶۶ میلادی، توسط کوتیرنی[۴] مطرح شد. و در سال ۱۸۸۳ لیتر[۵] بهرهوری را، قدرت و توانایی تولید کردن بیان کرد. و در سال ۱۹۰۰ ارلی بهرهوری را ارتباط این بازده و وسایل به کار رفته برای تولید این بازده، عنوان کرد.
۲-۱-۲- اهمیت بهرهوری
انسان از دیرباز، در اندیشه استفاده مفید و کارا و ثمربخش از تواناییها، امکانات و منابع در دسترس خود بوده است. در عصر کنونی این امر بیش از هر زمان دیگری مورد توجه جدی قرار گرفته است. محدودیت منابع در دسترس، افزایش جمعیت و رشد نیازها و خواستههای بشر باعث شده، که دستاندرکاران عرصه اقتصاد، سیاست و مدیریت جامعه و سازمانها، افزایش بهرهوری را در اولویت برنامه های خود قرار دهند.
در عصر حاضر، بهرهوری را یک روش، یک مفهوم و یک نگرشی درباره کار و زندگی مینامند. و در واقع به آن، به شکل یک فرهنگ و یک جهانبینی مینگرند، بهرهوری در همه شئونات، کار و زندگی فردی، اجتماعی میتواند دخیل باشد. و یک شاخص تعیین کننده درآمد سرانه هر کشور است. برای افزایش بهرهوری ملی هر کشور باید درآمد سرانه آن کشور افزایش یابد.
در اقتصاد خرد[۶] نیز میتوان گفت، عمدهترین هدف یک شرکت، همیشه کسب درآمد یا به بیان دیگر سودآوری است. سود یک شرکت نیز تا حد زیادی به بهرهوری آن در درازمدت بستگی دارد. سودآوری مبین وضعیت مالی شرکت، در زمان حال است و بهرهوری، ترسیم کننده وضعیت شرکت در آینده است. یک شرکت، تنها در صورتی میتواند به سودآوری مستمر خود امیدوار باشد که، موضوع بهرهوری را نادیده نینگارد. بهرهوری، یک ملت و یک سازمان را ثروتمند میکند. و به یک سازمان امکان میدهد، تا به کارکنان خود، دستمزدهای بالا پرداخت نماید. بهرهوری به مدیران یک سازمان امکان میدهد تا بازدهی سرمایه را در سطح بالا نگه دارند. دستمزدهای بالا و بازدهی سرمایه، دو عامل اصلی ایجاد ثروت ملی[۷] محسوب میشوند. ملتهایی که ثروت خود را افزایش میدهند و روز به روز ثروتمندتر میشوند، ملتهایی هستند که، میتوانند به سرعت و در هر زمان که اراده کنند، بهرهوری خود را بهبود بخشند.
۲-۱-۳- عوامل مؤثر بر افزایش بهرهوری نیروی انسانی
در تعیین عوامل مؤثر بر بهرهوری نظرات متفاوتی وجود دارد. و هر یک از دانشمندان و صاحبنظران عواملی را به عنوان عامل مؤثر مشخص کردهاند. و به طور اجمال، عواملی چون ،آموزش شغلی مستمر مدیران و کارکنان، ارتقاء انگیزش میان کارکنان برای کار بهتر و بیشتر، ایجاد زمینههای مناسب به طور ابتکار و خلاقیت مدیران و کارکنان، برقراری نظام مناسب پرداخت مبتنی بر عملکرد و برقراری نظام تنبیه و تشویق، وجدان کاری و انضباط اجتماعی تحول در سیستم و روشها که نقش حساس و کلیدی دارند، تقویت حاکمیت و تسلط سیاستهای سازمان بر امور، صرفه جوئی به عنوان وظیفه ملی در بهرهوری مؤثر میباشد.
ولی تمام مؤلفان این رشته تقریباً در این باب اتفاق نظر دارند که، برای افزایش سطح بهرهوری تنها یک علت خاصی را نمیتوان ارائه نمود. بلکه عنوان میکنند که ارتقاء بهرهوری را باید، معلول ترکیبی از عوامل گوناگون دانست (هرسی و بلانچارد، ۱۹۹۸).
۲-۱-۳-۱- شناخت و توجیه شغل
هر یک از کارکنان باید از آنچه که باید انجام دهند، زمان و چگونگی انجام آن شناخت خوبی داشته باشند. برای افزایش شناخت خوب کار، کارکنان نیاز دارند از هدفهای بلند مدت، اولویتها و چگونگی کسب هر یک از آ نها آگاهی داشته باشند. آنان باید بدانند چه هدفهایی در چه مواقعی بیشترین اولویت را دارد.
۲-۱-۳-۲- حمایت سازمانی[۸]
منظور، حمایت یا کمکی است که کارکنان برای انجام دادن موفقیتآمیز کار، به آن نیاز دارند. بعضی از عوامل کمکی عبارتند از؛ بودجه کافی، تجهیزات و تسهیلاتی که برای انجام دادن کار مناسب است.
۲-۱-۳-۳- بازخورد عملکرد
منظور از این نوع بازخورد، ارائه غیررسمی عملکرد روزانه فرد به او و همچنین بازدیدهای رسمی دورهای است. یک فرایند بازخورد مؤثر، کارکنان را در جریان چند و چون کارشان بر یک مبنای منظم قرار میدهد.